رویا

آینده ای بعید

آرش عزیز،

اگر مثل “ماضی”، در “آینده” هم، بعیدش را داشتیم چقدراز فعل‌های من در آیندهٔ بعید صرف می‌‌شد !
چطور صرف می‌‌شد ؟ باید بسازم، اختراع کنم، فعل زیستن را در گذشتهٔ نزدیک و فعل مردن را در آیندهٔ بعید صرف کنم.
تو پیشنهادی داری ؟

تا وقت دیگر قربانت

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.