رویا

گریز


                                       

گرگ ِ گیاهی را
در صحن ِ داغ ِ حرف  می‌نوشم ُو
از یاد می‌برَم                                     
که در خیال ِحهان  کُره از سطح می‌افتد

جان ِخیال
و یا جهان ِخیال ؟

در دستِ من پیاله پایانش را
بر می‌دارد                                     


    بازگشائی بینال شعر پاریس، ژوئن2015                                        

1 Comment

  1. “در دستِ من پیاله پایانش را
    برمی دارد ”
    درست پیاله پایانش را
    بر می دارد از همینجا
    دور ِ گران ِ کره می شود و
    زمین
    در گرو ِ دوران ِ پیاله
    باژ می کند از خیال
    اگر که ازَش
    مانده باشد هنوز
    دور و دورانی
    پیاله را
    نازنینی رویای بزرگ
    می بوسمت

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.