رویا

رخوت



و شهادت دادم

که زنبورهای زردِ عاطل

در لانه‌های مومی شان آشفتند

و کندوها را تسخیر کردند

و زنبوران ِ عسل را کشتند

و زنبوران ِ عسل مهاجران هوا گشتند

 

در انتقال ِ نیش

             رخوت

                    هزار شد.

 

 

 

 

و زکریا گفت: فهم ما در فاصله‌ای است که با مفهوم می‌گیریم. وخواست که سنگِ او را نتراشیده بگذارند، جایی برای تراشِ نام، کمی دورتر از جای مرگ. فاصلۀ بین مدفن زکریا و سنگ گورِ او را گل‌های شمعدانی – طبیعی یا مصنوعی – پُر می کنند. و هر دو در حصاری فلزی محصور می مانند. با قرعی شکسته. وغربالی در پائین سنگ.

 

 

 

 

 

 

 

j’ai témoigné

Que les guêpes jaunes et futiles

Dans leurs alvéoles de cire

Se révoltèrent

Et qu’elles envahirent les ruches

Et tuèrent les abeilles

Et que les abeilles devinrent

Les migratrices de l’air

 

Dans le transfert de l’aiguillon

                                La torpeur                                 

                                           s’est multipliée par mille             

 

  

 

 

 

Car Zacariyâ avait dit : le comprendre est dans la distance que nous prenons avec le compris, et voulut que l’on laissât sa pierre non taillée. Une place pour la taille du nom, un peu plus loin de celle de la mort. Les géraniums – factices ou naturels – remplissent l’espace entre la sépulture de Zacariyâ et sa pierre tombale. Toutes les deux encerclées dans une enceinte métallique.  Avec un alambic cassé. Et en bas de la pierre un crible.*


 

 * از کتاب "هفتاد سنگ قبر" ، به فرانسه‌ی  دکتر آرش جودکی

   بزودی  در انتشارات ،TARABUSTE

1 Comment

  1. آقای رویایی کاوه هستم.تو این سختی فقط شما رو پیدا کردم باهاش صحبت کنم.سیمین بهبهانی از دنیا رفت .یک چیزی بگید تسلایی باشه .دیگه چشمام نمی بینه چیزی بنویسم.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.