رویا

از خوش رقصی های 22 بهمن

 
"غزلی از :   ه . ا. سایه (هوشنگ ابتهاج)
 
آن یکّه سوار آمد                                                 



ای عاشقان  ای عاشقان   پیمانه‌ها  پُرخون کنید
وز خون دل، چون لاله‌ها، رخساره‌ها گلگون کنید

آمد یکی آتش سوار، بیرون جهید از این حصار
تا بردمد خورشید نو، شب را ز خود بیرون کنید

آن یوسفِ چون ماه را  از چاه غم  بیرون کشید
در کلبۀ احزان چرا  این نالۀ محزون کنید

از چشم ما آئینه ای  در پیش آن مهرو نهید
آن فتنۀ فتانه را  بر خویشتن مفتون کنید

دیدم به خوابِ نیمه شب  خورشید و مه را لب بلب
تعبیر این خوابِ عجب، ای صبح خیزان، چون کنید ؟

نوری برای دوستان  دودی به چشم ِ دشمنان
من دل برآتش می نهم، این هیمه را  افزون کنید

زین تخت و تاج سرنگون   تا کی رود سیلاب خون ؟
این تخت را ویران کنید، آن تاج را وارون کنید


به نقل از ماهنامۀ  "دنیا"، نشریۀ تئوریک حزب توده، شماره 5، بهمن ماه 1358

1 Comment

  1. «یاوس» نطریه پرداز مکتب کنستانس متن ادبی را پدیده ای تاریخمند میداند. بدین معنا که معنای هر اثر در طول تاریخ برای همه خوانندگان یکسان نیست و می گوید: اثر ادبی شیئی نیست که وجودی فی نفسه داشته باشد و به هرخواننده ای در هر دوره ای یک نمای واحد ارائه دهد. اثرادبی بنای یادبو نیست که جوهر لایزال خویش را با صدای واحد آشکار سازد، بلکه بیشتر به تنظیم آهنگ می ماند و در خوانندگانش دائماً پژواک جدید ایجاد می کند. او با اشاره به اصطلاح « افق توقعات » یا « افق انتظارات خواننده« از متن می گویدکه تاريخ نگارانِ ادبيات بايد به جاي تأكيد بر نبوغِ خارق العادة مؤلف يا ويژگي هاي منحصر به فرد و متصوراً جاودانة متن، شرحي ازنحوة دریافت متن دربرهه هاي مختلف تاريخي به دست دهند. بايد روشن كنند كه متونِ ثابتِ ادبي براي مخاطبانِ متفاوتي كه آن متون را در دوره هاي مختلف خوانده اند، موجد چه معانيِ متغيري بوده اند چرا که افق توقعات در بُرهه هاي مختلف تاريخ تغيير مي كند به همين سبب اقبال مخاطبان به يك اثر ادبي مي تواند درتوقعات نسلِ بعديِ خوانندگان تأثير بگذارد .به اين ترتيب، معنايي كه خوانندگان در زمانة حاضر در متني خاص مي يابند، مي تواند از برخي جنبه ها از پيشينة دريافت اين متن درگذشته ناشي شده باشد .
    حال باز نشراین متنی از ( ه.ا.سایه ) توسط رویائی خود تاکیدی بر همین گفته است. که توقع انتظارات خواننده ( ما و ایشان) همراه با زمان تغییر کرده است. چرا که سی و چند سال از زمان خلق این نوشتار گذشته و تحولاتی ژرف رخ داده است. اما موضوعی که اینجا مطرح است این است که برای خوانش صحیح و درک متن لازم است که شرایط زمانی و مکانی ای که متن در آن پدید آمده را در نظر گرفت. نمی شود یک متن کهن را با دید و نگاه و تجربه امروزی قضاوت کرد.
    در آن شرایط زمانی و مکانی . انقلاب 57 یک رویداد پویا و مردمی بود.حال این که این رویداد به کجا انجامید و شعار های پویای خویش را عملی نکرد این بحث دیگریست و نمی تواند. با ارزش ادبی این نوشتار ها یا تولید کنندگان آنها خدشه ای وارد کند.
    جای بسی تعجب است که هنوز سخنوری نام آشنا روی توجهش را از متن به مولف باز گردانده تا ارائه برگهایی به زعم ایشان سیاه از کارنامه شان آنان را برای ملت اقشا کند.در حالی که شاید به باور من مناسبت بود که ایشان از این فرصت ها کم بهره میبردند وبه متون و کار کردهای و ویژگی های زبانی آنان توجه می نمودند تا بهره ای میرساندند
    هژبرمیرتیموری

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.