رویا

سلطنتِ لومپَن

                                                                          

                                                                                                                                                      آرش عزیز، 

  

این توده های مردمی که من دیده‌ام همیشه برای اسارت آماده اند، و از آقابالاسر بدشان نمی‌آید، بویژه اگر آنکه بالاسر است در آقائی اش تردید نکند. تمام نجابت های طبقاتی و اشرافیت های روحی بنیانشان همین بوده است، یعنی کافی‌ست خود را نجیب بخواهی نجیب می‌مانی، مثل نجیب‌های دورۀ شاهی، مثل نجیب‌های دورۀ آخوندی. هردو ازهمین تربیت ریشه می‌گیرند: دیروز ِ ما را سلطه‌ ای "همایونی" با خود می بُرد، امروز ِ ما را سلطنتِ لومپَن .


 تا وقتِ دیگر قربانت

3 Comments

  1. پائین سلطنت، البته نه در حوالی عوام، که در سوی خلوت و روشن خواص ِ لابد بصیرت‌دار که روشن‌فکر هستند، هستند کسانی که عوام را که کمی پائین‌تر از سلطنت ِ خواص بصیرت‌روشن، زیست می‌کنند؛ “گوسفندان جهل و جنون”، خطاب می‌کنند هم‌چون “سلطان بصیر لومپن”. و بعدتر، وقتی عوام حرکت رو به بالا را آغاز کرده‌اند و خاص روشن‌بصیر پائین و عقب مانده، ناگهان ” گوسفند جهل و جنون” را لاک می‌گیرد و از لاک بیرون می‌آید و خودش را با شعری برای یکی از همان گوسفندان جهل و جنون که ذبح شده- توسط سلطان لومپن- هلاک می‌کند و بر خاک همان عوام می‌نشیند تا پاک بشود!

  2. سریویلی گفت:
    در نهادِ من جنونی هست،
    که اگر مردم نیاسایند
    ندانم راهِ آسودن…
    .
    .
    از همان شب میگریزد او زِ مردم
    دوست دارد ماند از جمعِ کسان گم.
    .
    .
    عقلِ او از سر بپرّیده

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.