رویا

حالایِ ما


 گر زمانی ماهی ِ بیتاب ِ رود
 بگذرد بر بستر ِ شن های داغ
گندم از شوراب روید٬ گل ز سنگ
 خو بگیرد باغم ِ پاییز باغ

 آن زمان دلخسته بنشینیم لنگ
 در خم ِ ره بی که فریادی کنیم 
خیمه برگیریم و زان پس زندگی 
خالی از سودای آزادی کنیم
خالی از سودای آزادی کنیم
                                                                 
                    
                                                از دفتر  دریایی ها                                            

Royaee.jpg
                                            عکس از فریبرز علی محمدی کیوانی                                                                                 

4 Comments

  1. سفر سلامت هیپوفیز است
    من نمی دانستم
    که جمله های مطلا چرا
    بر قعر بقعه کوفته ست
    و در کرانه ی تاریخم خوابیدم
    وقتی رگهام
    با جمعیت می رفتند رفتند
    سفر کجاوه ی در طوفان
    نیز بوده زمانی
    و مغز رشته های عصبی ش را
    همانجاها به نظر بود
    که پهلو نهاد
    درود به رویای عزیز

  2. بی آنکه بیابَمَت برای ساختن
    بی آنکه سخنی داشته باشم برای ساختن
    بی آنکه در خطی شعر،مُدام رخنه کنم به سازِ ساختن
    بی آنکه افساری برای گُسیختنم باشد، از فرطِ آزادی
    آنکه آزادم را بدان
    آنکه آزِ زادم را بدان
    من می زایم از جوهرِ کفّاشی که کفش های سرخ می دوزید
    سوزن می زد و خود،انقراضِ گزافه بود
    و با «سرخی» شعر بر پا می کرد…

  3. درود بر شما
    در یک جمع ِ شعر ِ کهنه پرست که درنهایت در برکه ی عرفان باورنکردنی سهراب سپهری غرق شده بوند با حضور دکترهای ادبیات … شوربختانه حضور پیدا کردم اصلن نتوانستند شعرشما را بفهمند…خودشان هم اقرارکردند…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.