رویا

خسته

  

درنگ
سطح ِ سپیده را  زمینی کرد

و ساق های رفتار
وقتی که چرخ را
گم در دوار ِ دنده ها می کردند
ما بر شعاعی شکسته ایستادیم

سطح درنگ
مساحتِ سپیده شد

یداله رویائی
 اردیبهشت1389
                                                

4 Comments

  1. سلام آقای رویایی.
    اینجا، آیا متن به آن حجم منظور رسیده است؟(تنها راه دسترسی به شما همین سایت بود، عذر تقصیر):
    هنگام ِ
    سینه از اشباع ِ
    سینه از سیگار،
    هنگام ِ سینه از تپیدن ِ انگار که دمام،
    گیسوی تو
    بُعد ِ روایت است.

  2. سلام آقای رویایی
    به تکریم اشاره شما و لزوم گردش در بازشناسی امروزی مارکس … و البته کودکی گام های امروز خوانایی

    کجاست سبزینه ی تکفیر ابر
    که خون تنها به سیل خاک
    تماشای کور بهار کند
    ابر را
    به سال آغوش تو خواب برم
    جوانه عهد منی ست
    بر خواهری خزان

Comments are closed.