رویا

شعرخوانی 2

از :  “دریایی ها” در صدای یداله رویایی

دریایی شماره ۳

سکوت، دسته گلی بود
ميان حنجره‌ی من

ترانه‌ی ساحل
نسيم بوسه‌ی من بود و پلک باز تو بود.

بر آب‌ها پرنده‌ی باد،
ميان لانه‌ی صدها صدا پريشان بود.
بر آب‌ها،
پرنده بی طاقت بود.

صدای تندر خيس،
و نور، نورِ ترِ آذرخش،
در آب، آيينه‌‌ای ‌ساخت
که قاب روشنی از شعله‌های دريا داشت.

نسيم بوسه و
پلک تو و
پرنده‌ی باد،
شدند آتش و دود
ميان حنجره‌ی من،
سکوت، دسته گلی بود.

 

تنظیم از : میلاد

 

3 Comments

  1. موسیقی، نور رنگ…فقط دریا…دیوانه کننده ست شعرهای رویایی مصداق این سخن شاملوست: شعر در من عقده سر کوفته موسیقیست

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.