رویا

خوانش (5)

آرش عزيز ، 

خواننده‌های من به من خیانت می‌‌کنند، آنها این خیانتِ به من را از خود من آموخته اند. و این، یک امر پرهیز ناپذیر و خارج از ارادهٔ ما است. خیانت؟ هردو خیانت می‌‌کنیم: من به آنچه می‌‌بینم و آنها به آنچه می‌‌خوانند.

خواندن‌هم مثل نوشتن است. هردو مطالعه‌ای در‌هم  دارند. وقتی‌ که می‌خوانیم هوش دیگری است که ما را می‌‌پوشاند. ما در معرض هوش آنکه می نویسد می مانیم و آنکه می‌‌نویسد‌هم  در‌معرض هوش آنکه مي‌خوانَد می‌ماند . او چیزی از ضمیر خودش را حذف می‌‌کند. و یا حذفِ ضمیر ِ خودش را می‌‌کند، و یا حذفِ خودش را . در هر دو صورت حذفِ آن میم متصل را می‌‌کند، حذفِ "من" به نفع غیر. ما هميشه حرف‌هایی‌ را که نزده ایم به خواننده می‌‌زنیم. و خواننده هم در متن ما حرف هاي خودش را مي زند.

                                                  تا وقت ديگر  قربانت

4 Comments

  1. گاهی فکرهایی هایی می آیند و آنقدر مطمئن می آیند که به رفتن شان شک می کنی.نمی دانم این خیانت خوب است یا نه؟ خیانت به متن را اما در خوانشم برای “از کافکا تا کافکا” به نام متن گهنکار نوشته ام. کتابی که سهمی از زیست فکری و لذت شریک شدن با متن در زندگی من بوده. همان لذت دریافت هوش دیگر از خود. متن های شما را که می خوانم. جسورانه شریک می شوم. بی ترس اولی اما همیشه با ترس دومی که مذابم میکند. مچاله ام می کند . آزارم می دهد. تمام من به دویدن سپری می شود.به متن نرسیدن و مدام خسته نشدن. گاهی به نوشته های خودم نمی رسم وقتی می خوانمشان و مدام جا می مانم از “خودی “که کی و کجا آنها را نوشته و گاهی متن های دیگری از “دیگری” که درگیرم می کند که کدام فکر سخت به اینجا رسیده و من جا مانده ام. اعتراف می کنم همیشه خیانت کرده ام و خواهم کرد. شاید سهمی عظیمی اش در حسادتم باشد از لغاتی که سالهاست مرا زندگی کرده اند. که دیوانه وار دارمشان و انگار ندارمشان.که تمام زندگی و لذتم اند. شاید هم سهم دیگریش زندگی بات شماست. زندگی مشترک با مرز مشترک لغت.
    – دوست من مي مانيد.

  2. سلام جناب رویایی
    ایمیلی حاوی مطالب زیر برای شما ارسال کردم و منتظر پاسخ‌گویی شما هستم.
    دوبار به ایمیلی که در وبلاگ هست فرستادم اما برگشت خورد. جهت اطمینان از رسیدن این پیام به دست شما، آنرا در اینجا نیز می‌آورم. لطفا منتشر نکنيد…….. ….
    ………….
    امید دارم که این اجازه را به من بدهید.
    با سپاس بی‌پایان
    محمد فراهانی
    http://www.farahany.com
    http://www.m-farahani.blogfa.com
    http://www.arooz.com
    http://www.arooz.com/index/penha-n/
    – بله موافقم، مرا هم بيخبر نگذاريد

  3. آقای رویایی عزیز!
    خیانت در متن است. وقتی که در خیال خواننده خاموش می شود و خواننده فراموش می کند که
    شاعر در متن بی هوش می شود. آنچه که می خوانیم خیانت است به انچه که خوانده می شویم.
    خواننده های شما به شما خیانت نمی کنند؛ جنایت میکنند. و شما هم هنگام نوشتن، قربانی خواندن آنها می شوید.
    چرا شاعر به خواننده پناه می برد وقتی که از نوشتن فرار می کند؟
    شما هم به متن خیانت می کنید وقتی که به خواننده پناه می برید. چرا که هوش خواننده را تمام می کنید وقتی که خودتان را حذف می کنید. اساس حجم هم همین است. بی هوش کردن خواننده و فراموش کردن متن.
    از متن که می گریزیم باهوش می شویم. خاموش می شویم.
    با مهر و با سپاس به یاد شما
    کمال رفیع
    – مرسي رفيع عزيز، شاعر خاموش!

  4. درود جناب رویایی بسیار خوشحالم که توانستم وبلاگتان را پیدا کنم و امروز در فیس بوک برایتان درخواست دوستی فرستادم
    بسیار خوشوقتم از این آشنایی البته من با شما شعرهای شما را دوست دارم و حتی از سبک شما ….

Leave a Reply to فرنگیس کردی Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.