رویا

ای کاروان خسته برگرد!

 

 

                                                    پخش ِسکوت بود و حریق دقیقه های کویری

                                                                                    "دلتنگی ها"

 

بر گرد!

ای کاروان خسته، برگرد !

ذهن ِنمک عقیم و نازا ست

 

زیبائی ِ ذغال را آتش

طی کرده است       

و ماهیان قرمز ِ شب را ستاره ها

ترسانده اند

 

ای ذهن،

                ای زخم ِمنتشر !

صبر ِمیان تهی را

از مزرعۀ نمک بردار

زیرا که اب‌های قدیمی همواره  درکتاب‌ تو جاری ست

 

بر گرد !

اینجا طبیعت

                – آنسان که می نماید-

                                              طبیعی نیست. *                                       

 

* برچيده از دلتنگي 10

                                                                                                                          

8 Comments

  1. تا وقتيكه
    بين حوضچه‌ي نمك و مرداب،
    بين سكون و غليان،
    بين سلامت مرگ، و فساد زندگي،
    يك رود خروشان به سمت دريا مي‌گريزد
    معجزه‌اي در كار نيست
    رودها بايد برقصند در پيچ و تاب دره
    دريا دريا شود
    شور و مواج
    و رقص ماهي‌ها در عمق…

  2. من دلتنگ همان دلتنگی ها هستم. شعرهای جدیدتان را اصلا نمی فهم. البته مساله صرف فهم نیست، به نظرم دیگر احساس توی شعرهاتان نیست. برای همین چنگی به دل نمی زنند. برای من بیشتر آکروبات بازی های عجیب و غریبی اند در زبان.
    به نظرم دیکتاتورها و هنرمندان از یک نظر شباهتی به هم دارند. یکی زندانی خودرایی خود می شود و نمی تواند دیگر از پیله خویش بدر آید و هنرمند زندانی سبک خویش می شود. این چه مکانیسمی است که ما را اسیر می کند؟

  3. اي ذهن
    اي زخم منتشر!
    صبر ميان تهي را
    از مزرعه ي نمك بردار
    زيرا كه آب هاي قديمي همواره در كتاب تو جاري ست
    مي توانم اين سطرها را هزار بار بخوانم و هربار به شكل تازه تري ببينم اين ذهن را … اين زخم منتشر را…
    سلام سلام سلام

  4. با درود خدمت استاد بزرگ یداله رویایی
    خواشمندیم با خواندن اشعار وبلاک ما و نظرات سازنده ی خودتون به پیشرفت ما جوان ها کمک کنید.
    با سپاس
    فرزام – مهرنام

  5. هرلحظه حرفي در مازاده مي شود.
    هرلحظه دردي سربر مي دارد
    وهرلحظه نيازي از اعماق مجهول روح پنهان ورنجور ماجوش مي کند.
    اين ها برسينه مي ريزندوراه فراري نمي يابند.
    مگر اين قفس کوچک استخواني،
    گنجايشش چه اندازه است؟
    با سلام
    ممنون میشم من را باقسمتی ازدانش خود چون چراغی فروزان در راه رسید به افکار زیبا راهنمای کنید.
    بدرود تا سلامی دیگر

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.