رویا

بهار آزادی!؟

عباس عزیز  

گفتی بهار ۵۸ را «بهار آزادی»  نامیدند، (نامیده بودند):
  مگه در بهار ۵۸ چی از درخت بالا رفته بود؟ و یا کی؟… پس دیوانگی آزادی‌ست؟
  اوه، چی بگم، آن نام را هم به آن بهار، دیوانه‌ها داده بودند. دیوانه‌ها همیشه آزادند. همین الآن هم – حالا در بهار ۸۵ –  آنجا دیوانه‌ای هست که از دیوار مردم بالا می‌رود. 
               
                                 تا وقت دیگر قربانت

16 Comments

  1. چشم از من اگر برود
    من از چشم ِدوباره می افتد
    با چشمهای بعدی ِافتاده
    چیزی آرام از منظره رفته است …
    ×××
    با شرم ِخودبین
    تعقیب در دو سمتِ مُسَـلـّم
    از محال گذشت
    آن زن که از من می آمد
    وَ کجا می رفت .
    مُضمَر چه وقت را
    در ذهن ِنسیان
    معنای دیگر کـرد ؟
    دیگر کـُنـَد .
    ×××
    آقای رویایی! منتظر می مانم.کماکان که این راه را می روم
    با احترام ویژه ؛ کیوان قنبری

  2. هميشه جنون سهمي از ازادي دارد
    ولي ايا ازادي سهمي از …؟
    معمولا ديوانه ها را سنگ مزنند
    ولي اگر ديوانه ها سنگ بيندازند…
    مي شود بهار…

  3. مي دانيد يداله جان
    كار انقلابيون كه سكه شد . سكه شد بهار آزادي
    بهار زنداني شد . شد نيم
    شد ربع
    شد همين كه گفتي
    همين شد

  4. من تصور میکردم که آقای رویائی اشتباها در عنوان شعرشان بجای بهار 85 نوشته اندبهار 58(اشنباه بصری).
    حالا کهآقای معروفی با اشاره طنز آمیز خودش مرا ازاشتباه درآورد(که متشکر)در آن تصور خود بیشتر پافشاری میکنم ومعتقدم که آقای رویائی عنوان شعر شان را “بهار 85 ” کنند چون ما رئیس جمهوری دیوانه تر از اخمدی نژاد نداریم

  5. سلام آقای رویایی عزیز…بقول رولان هر نسلی به دیوانگی پرشور خود نیاز دارد تا انرژی نهفته ی درونی اش را بیرون بریزد.این هم دیوانگی هم نسلهای شما بود :)…دیوانگی هم نسلهای ما چه شود….!…اما نوعی دیوانگی آزادی است.همانقدر که یک نوع اش هم هست که زود به زنجیر می رسد…فکر کنم آن نوعش پارانویا بوده که به قهقرا رفته!.دیوانه های آزاد مانیک کجا رفته بودند؟کجا رفته اند؟….دیوانه ها هم مثل باقی آدمها خوب و بدش را دارند.سرخوش باشید…

  6. زیرِ سایه‌ی سنگی پنهان شدم
    نه. بغل‌اش کرده بودم
    با این وجود خرده‌سنگ‌ها مرا با خود بردند
    وقتی زیرِ بارش سنگ‌ها می‌مانی
    چه پناهی بهتر از سایه‌ی سنگ بزرگ؟
    وقتی خرده‌سنگ‌ها تو را با خود می‌برند
    عمر انتظار در دلت چقدر طول می‌کشد؟
    من نمی‌دانم
    احساس نمی‌کنم آن روزها که از آسمان سنگ می‌بارید
    من خورده سنگی بوده باشم آماده‌ی افتادن
    یا خرده‌ی سنگی که با آن دیواره‌ی اجاقِ کوچکی را درست کنند
    که به هنگام رفتن
    حمام آب سرد بگیرم یا لگدهایی با تازیانه‌ی خاک‌و سنگ
    اما این را می‌دانم
    که من هنوز هوای اطرافم را
    با آتشی که در خیالِ یک اجاق شعله‌ور است گرم می‌کنم
    و همچنان بدنبال راهی هستم
    تا در این نکبت خفه نشوم
    بلکه فردا بتوانم پیش رو راهی دگر باز کنم

  7. آقای شاعر
    توقع تان را کمی پائین بیاورید… لنگستون هیوز با همه آن ادعایش (وچون زبانش انگلیسی بود با آن همه عظمتش!) گفت آزادی در چیزی است که استنشاق می کنیم. روایت است که آن چیزی مواد بوده است. البته از نوع غیر وطنی
    جنابعالی هم در این مملکت برای به دست آوردیم آزادی به چیز متوسل شوید بهتر است چرا که خودتان هم می دانید رویای رویایی سیاه و سفید است
    … مگر نه شما سنگ قبر هفتادتایی هم نوشته اید.

  8. خيلي خوشحالم كه اينجا رو پيدا كردم ولي ميدونيدنسل ما ديوانگي اش چيه ؟ بهار آزادي ديوانه اي ست كه ار ديواري كوتاه بالا ميرود.

  9. بهار در این شعر رویائی ” بهار ِدیوانه ” است و نه چیز دیگر . بیخود آن را به مسائل سیاسی نچسبانیم. از بهترین های کتاب “لبریخته ها” ست و ربطی به این مسائل واین سال ها ندارد. همه اینها بر میگردد به سالهای قبل از انقلاب.

  10. به لبهاي خدا
    رژلبي از سكوت كشيدند
    هنگامي كه سوره هاي نگفته اش را
    آيه به آيه
    شير خشك پندار كودكان شبهاي هوس كردند
    تا گفتارشان
    توجيهي باشد
    براي كردار ميمون وارشان …

Comments are closed.